|
Sons
de Baleas es el primer poemario de Noelia Rodríguez,
nacida el 14 de Octubre de 1977 en Lisboa (Portugal),
aunque sus raíces tienen arraigo en las Sierras
del Xurés, más concretamente en Vilameá
(Lobios). Su infancia transcurre hasta los cuatro
años en la capital Lusitana, y con el regreso
de sus padres a Riocaldo a tan tierna edad, sus vivencias
y sus sentimientos se desarrollan en el pueblo del
valle de Riocaldo. |
| Sons
de Baleas nos ofrece poemas tan fabulosos
como el dedicado "A avó
Felisa" |
... A mi
querido hermano: "Escribo estas letras
pois quiero, saber si seguir esperando o
verte de novo aqui, ou si por el contrario,
despedirme agora de ti, inda que nunca lonxe
te tuven, porque el recuerdo fire máis
a quien tiene que enfrentarlo. Eu teño
a túa infancia aquí e tú
só tes retratos. Si cuando llegue
a ti la carta que agora che mando ves que
está mojada, no te asustes, son las
lágrimas que estou chorando que a
min tampouco se me secaron en cincuenta
anos pasados ... (Noelia Rodríguez).
Ésta
es una parte de ese fabuloso poema lleno
de sentimientos que rompe mi tranquilidad;
aunque lo estoy escribiendo, me cuesta contener
mis emociones.
|
| FÉ |
... negra
é a historia Galiza, que en ti escreben
os tempos, chea de homes sen nome de vidas
sen dono certo, século fai que estás
parindo fillos que adopta o desterro...
Novos tempos
son chegados de mudarmos esta xeira, fannos
falla mais ca nunca mans que labren a terra,
letras que sementen a historia e valentes
que fagan a ceifa, a nova Galiza é
a utopía dos que florescemos nela.
Noelia Rodríguez.
Creo que con
estos párrafos nos podemos hacer
a la idea del carácter literario
de la obra de Noelia. Sobran las palabras.
|
| XXVIII |
Pedidelle
a lúa que se apague, ó sol
que despida lanzas de xelo contra os que
fan do mundo un inmenso camposanto.
Pedidelle
a fame que se esvaeza, ós ventres
inchados que se alimenten das armas que
os deixaron orfos.
Pedídelle
ó mundo que faga contas, para que
a cada individuo lle concedan o dereito
á sua propia vida.
Pedídelle
ó Grande Pharma que aceite vidas
pra paga-las menciñas dunha África
que morre de sida.
Pedídelle
o Galiat8 que alente forte para borrar dun
sopro as desfeitas do devastador fungo globalista.
Pedidelle
ós "esteits" que deteñan
a fiananciación de guerras suicidas.
Sede realistas, pedide o imposible!.
Noelia Rodríguez.
Además
de su valía literaria, se pone de
manifiesto su compromiso social a través
de estos versos.
|
| Presentación
del Libro |
| La
presentación del libro se llevó
a cabo en el Hotel Balneario de Riocaldo (Lobios)
el pasado día 19 de abril de 2003.
En un acto multitudinario arropada por sus
familiares y vecinos, Noelia nos deleitó
con la lectura de alguno de los poemas de
su trabajo. También participaron José
Lamela Bautista que prologó el
libro, la profesora de Noelia en Ourense y
Joao Luis Dias, presidente da la editora CALIDUM
que publica la obra. |
José
Lamela Bautista fue el encargado de describir
el poemario así como de presentar ante
el público el trabajo de Noelia. También
acompañaba a José su hermano
Manuel, conocidos ambos por su interés
por la cultura y desarrollo de la misma en
la Baixa Limia y el Xurés, así
como socios cofundadores de CALIDUM. |
|
| |
|
| Presentado
el libro actuaron dos jóvenes músicos
Portugueses: Un Cantautor y una Cantante de
Fado, dejando un agradable sabor de boca por
sus estupendas interpretaciones. |
| |
|
|
|

|
|
Me
atrevería a decir que estos acontecimientos
marcan su vida y cómo no, su poesía,
llena de sentimientos, esos sentimientos profundos
desarrollados a los pies de esas sierras, sentimientos
de una vida marcada en buena manera por la emigración.
Noelia
resalta todo ese potencial a través de sus
letras, sus trabajos muestran con sabiduría
la ilusión del que desespera mientras espera,
escribe a los sabores de los amores vividos, los sentidos
se descubren sin pudor por sus poesías.
Tengo
la certeza de que estamos ante una joven y gran promesa
de la poesía gallega, el tiempo nos mostrará
sus trabajos y a través de ellos apreciaremos
la caricia de la palabra escrita, esos trazos sentidos
describirán con maestría aquellos recuerdos
que afloran y descansan en nuestro subconsciente,
que se despiertan cuando suenan las palabras mágicas
que los impregnaron para siempre en nosotros, llenándonos
de vida, desatándonos contradictorios recuerdos
de alegría y sufrimiento, de amistad y desencuentro,
de pasión y apatía. Pero sin duda acercándonos
a nosotros mismos.
|
|
|
Dice
José
Lamela Bautista
de la autora (en el prólogo del libro):
En
Noelia conxúganse numerosas contraposicións
que mantén en maxistral equilibrio a balanza
da sua creatividade, e que nos fan presentir que
está na sua pluma o futuro máis prometedor
da poesía galega. Frente a un pródigo
talento hai tamén un carácter; frente
ó impulso creativo hai tamén disciplina
e frente ás ansias de producción presenta
Noelia algunhas inhibicións tan sublimes
que lle permiten deterse a mollar a pluma nas cores
do arco iris e despois secar as liñas coa
poeira das ás dunha bolboreta.
|
Nota
de la autora.
A
miña humilde intención é entregarvos
verbas que cada un de vós ha de entender
ó seu xeito, dándolle a iste libro
novas cores, e abrindolle as fiestras de novas dimensións,
partindo do feito alentador de que un libro, após
a súa publicación, nunca máis
lle pertence ó autor mais tórnase
patrimonio da humanidade.
A
Sons de Baleas, libro feito en terra e de terra,
púxenlle nome de mar coa intención
de salienta-la dualidade terra-agua que caracteriza
a Galicia, fonte de inspiración indiscutible
desta obra.
|
|
|
|
|
Componentes
de la Mesa:
Empezando
por la izquierda se encuentran: Manuel Lamela Bautista,
José Lamela Bautista, Presidente de la Cámara
Municipal de Terras de Bouro, Joao Luís Días
(Presidente de CALIDUM), Profesora de Noelia durante
su etapa estudiantil en Ourense, Noelia Rodríguez
|
Comentarios de www.baixalimiaxures.com
Quisiera decir que
Sons de Baleas me ha despertado muchos recuerdos
y sentimientos de mi niñez fundamentalmente,
sobrevuelan mi consciencia esos primeros años
de vida junto a mis abuelos, con la emigración
como telón de fondo pues, ¿quién
no ha sido hijo de emigrantes en ésta nuestra
Galicia?, ¿cómo no recordar con enorme
sensibilidad esas cartas que nos llenaban de esperanza?,
¿por qué no suscribir la "Amizade"
con tus palabras ...para que nin o tempo querido
amigo, nin o tempo nos aparte?. ¿Qué
puedo decir de todos esos versos tan profundos con
los que describes nuestra sociedad y los cuales
suscribo? Pues como tú amiga Noelia yo creo
que hay que ser realistas y pedir lo imposible,
así como la nueva Galicia es la utopía
de los que florecemos en ella. Y con esto desear
que tus palabras que ya nos pertenecen, puedan ser
apreciadas por todos los que aman la poesía.
(Suso)
|
Joao
Luis Dias (Presidente da direcçao da CALIDUM)
Notas do Editor
... Nunca foi,
nao é e nao será certamente num futuro
próximo, fácil a um novo autor encontrar
quem lhe publique e promova o seu primeiro livro.
Há sempre outras razoes que se levantam quando
a lei da oferta e da procura se intromete
naquilo que nao deveria. Porque esta desatençao,
ou cegueira, se estende e tem castigado muitos e
promissores autores, e em todo o lado onde se encontrem,
estendemos, por agora, a nossa amplitude ás
duas regioes que, sendo de paises diferentes, sao
tambén as que mais próximo se encontran,
quer na história, na língua, na busca
incessante de afirmaçao social e cultural
e, principalmente na alma que sempre transpiram
quando a reflectem com o engenho das palavras: o
Minho e a Galiza.
"Este parte, aquele
parte e todos, todos se vao...". Foi assim
lá, foi assim cá e continuará
sendo assim nos dois lados! Como ficamos poucos,
só unidos seremos achados nas normas e convençoes
que hoje nos regulam e se por vezes nos condicionam,
também nos deveriam saber procurar. ...Garantimos
que, palmilhando assim com esta atitude e coragem
e com a certeza de que a alma nos saberá
ditar sempre as palavras, as mais belas e nobres
palavras, haveremos de ser mais, mesmo rompendo
os dedos dos pés de tanto ficar em "bicos"
neles. Joao Luis Dias
CALIDUM
Clube de Autores Minhotos/Galaicos |
4840-100
Terras de Bouro - Portugal |
|
|
Joao es sin duda un
personaje polifacético en el más amplio
sentido de la palabra, pero sin duda es el alma
mater de CALIDUM (Clube de Autores Minhoto/Galaicos).
Esta editorial realiza una labor encomiable en pro
de la publicación de trabajos que tendrían
muchas dificultades para ver la luz en una zona
geográfica como es la que engloba las tierras
arraianas del corazón galaico-portugues,
esas tierra del Xurés y el Gerês, tierras
que nunca conocieron fronteras a pesar de trazar
por sus entrañas todo tipo líneas
que buscaban una ruptura, una separación.
En las palabras vertidas
en las "Notas del Editor", se pone de
manifiesto su lucha constante por conseguir que
las palabras que habitan en la penumbra del autor
vean las luces del lector. Es por ello que admiramos
y animamos desde www.baixalimiaxures.com a Joao
a seguir poniendose de "bicos" para conseguir
ese propósito que a todos nos enorgullece.
Obrigado amigo Joao po-la túa laboura.
|
|