| |
FLORA
A comarca de A Baixa Limia e o PARQUE
NATURAL, se sitúan nunha zona de transición entre dúas
grandes rexións florais europeas: a Eurosiberiana (provincia
atlántica) e a Mediterránea (provincia carpetano-leonesa).
Por este motivo, a vexetación alterna bosques de árbores
caducifolias, característicos de condicións climáticas
húmidas, cos de folla perenne como son a sobreira (Quercus suber)
ou o érbedo (Arbutus unedo) máis adaptados á falla
de auga durante determinados períodos do ano. Pero tamén
o PARQUE NATURAL caracterízase pola súa orografía
abrupta, con fortes contrastes altitudinais que oscilan entre as cotas
próximas ós 260 m. e as superiores ós 1.500 m.,
diversidade que introduce e matiza tamén diferencias entre a
vexetación. Polas áreas de montaña das serras de
O Quinxo, Santa Eufemia ou Xurés exténdense poboacións
de reboleiras ou cerquiños (Quercus pyrenaica) que nas zonas
máis altas acompáñanse do piñeiro silvestre
(Pinus sylvestris) e do teixo (Taxus baccata). Nos cumios das serras
predomina a vexetación de monte baixo e só ailladamente
atopamos reboleiras, acivros (Ilex aquifolium) e cancereixos (Sorbus
aucuparia). O bosque das zonas baixas do val do Limia está formado
principalmente por poboacións de carballos (Quercus robur), xunto
co castiñeiro (Castanea sativa), a sobreira e o piñeiro
común (Pinus pinaster), se ben non faltan o loureiro (Laurus
nobilis), o érbedo e o sanguiño (Frangula alnus). A traveso
dos cen ríos e regatos que percorren as serras cara a fondal
do val do Limia atopamos como bosque de galería os bidueiros
(Betula celtiberica), os freixos (Fraxinus angustifolius), os amieiros
(Alnus glutinosa), os chopos (Populus trémula), as aveleiras
(Corylus avellana) e varias especies de salgueiros (Salix sp.) |
