Igrexa / Santa María A Real
baixalimiaxures.com
LOBIOS
ENTRIMO
MUIÑOS
LOBEIRA
BANDE
Parque Natural Baixa Limia-Serra do Xurés
Gerês Xurés
Parque Nacional Peneda Gerês

SANTA MARÍA A REAL

IGLESIA DE SANTA MARIA LA REAL (ENTRIMO)
ENTRIMO

Monumental Igrexa, xoia arquitectónica con unha fachada Barroca na modalidade Churrigueresca, que atinxiu notabel impulso en España nos anos finais do Século XVII e na primeira mitae do Século XVIII. A Igrexa de Santa María o Real é un dos poucos exemplares deste estilo que hai en Galicia, adicada a Santa María no Mistério da Ascensión, patroa do Concello de Entrimo, resaltándose en toda a obra e decorados a Realeza da Nosa Señora.

FACHADA PRINCIPAL "ESTILO CHURRIGUERESCO" ¡HERMOSÍSIMA!

A fachada, tallada en granito fino dos montes de Entrimo, ten forma de retábulo e organízase en catro corpos, enmarcando os dous primeiros pilastres. O primeiro centrado na porta, en arco moldulado de meio punto, adornado con cabeza de Anxos e flanqueado por tres pares de colunas: salomónicas lisas na parte superior do fuste das contiguas, e estriado os outros dous pares de colunas. O segundo corpo ten unha forma coa imaxe en pedra da Asunción, e catro pares de colunas salomónicas enlazadas con tallos de videiras e de froitos de éstas. No centro do terceiro corpo hai un panel da Santísima Trindade, co Espírito Santo en forma de pomba o Pai e o Fillo en figuras humans portando a coroa destinada á Virxe María. A ambos lados hai catro pares de colunas salomónicas como as do segundo corpo. O cuarto é dun ancho adorno con remate por Frontón partido, destacándose no meio o escudo de España coa águia bicéfala, sendo a decoración de refundidos paneis follaceos, con tres estatuas de Anxos suxeitando instrumentos de corda, que ocupan o pódio e os ángulos do frontón.

A fachada só cobre a nave central do templo, sendo os corpos laterais de sillería até a parte superior na que unha faixa de relevo formando un grande ángulo de decoración follacea, no que se apoian sendos pináculos con unhas bolas que chegan até a base do frontón.

A torre de 25 metros de altura, está datada no ano 1.727, ao igual que a campá maior. Ten o redor unha balconada de pedra rematada con pináculos, tambor e cúpula hemisférica, con unha pia bautismal na sua base. Unha escada que comeza ao pé da igrexa, conducen ata o corpo das campás, divisándose desde ese lugar unha bela panorámica da aldea e dos seus aredores.

RETABLO DE SANTA MARÍA A REAL

As duas fachadas laterais son dunha beleza a ter en conta para as ollar detidamente; a do Sur é de tipo Retábulo, en dous corpos e un frontón, enmarcándose a porta entre dous pares de colunas de fuste liso. Vese a imaxe de San Xosé, dous pares de colunas salomónicas e duas colunas estriadas, con tres esculturas haxiográficas e dous canos con figuras mitolóxicas. Na fachada Norte, enriba da porta unha imaxe do Salvador en tamaño natural, resolvéndose a fachada con unha grande sobriidade, dándolle aire compostelán, acabada en sectores curvos.

Partindo das fachadas Norte e Sur e sustida en cada arrinque por unha figura humana, rodea a nave un fermoso friso de follaxes encordonado. A cuberta da nave central é mais alta que as laterais para receber a luz, o Cruceiro é mais alto que a nave central e a parte absidal. Encima do Cruceiro elévase un corpo exterior en forma de meia laranxa, acabado por unha candea das que fixeron escola nos séculos nos que se desenvolven as obras.

FACHADA SUR CON LA IMAGEN DE SAN JOSÉ
VISTA POSTERIOR DE LA IGLESIA

O corpo da Igrexa é de planta de Cruz Latina de 45 por 20 metros, con tres naves separadas por oito colunas cuadradas de distinta forma, o coro atópase por riba da entrada principal. Xunto á parte posterior érguense xunto ao Cruceiro duas Capelas de meio cañon (obsérvanse perfeitamente na imaxe).

As diferenzas das fachadas entre si, coa torre e o interior do templo, fan supoñer que estes elementos corresponden a datas distintas e proxectos diferentes.

Na Igrexa hai seis retábulos de distintas feituras e un altar de Cristo Crucificado coa Virxe dos Dores. O altar de Ecce Homo, que antes foi de Nazareno, asegúrase que foi inspirado, dirixido e pago do seu patrimonio particular, polo Cardeal Quevedo.

O Adro de sillería ao redor do templo, realzado con un Vía Crucis. Moitas destas cruces foron destruídas.

Ainda que non se dispón de documentación fehacente, semella que as obras de cantería da Igrexa foron acabadas no ano 1.739, sendo Cura D. Agustín Leboso.

Construída polo Rei coa colaboración da aldea, que da testemuño o escudo real posto na parte superior da fachada principal.

Sempre levou o título de Abadía, que ainda se conserva no arquivo e no selo paroquial.

Para nos facer unha idea da importancia que tivo este xoia arquitectónica da Baixa Limia, engadiremos as palabras verquidas polo poeta galego Manuel Amor Meilán, atopadas nuns apuntes históricos sobre Xelmirez: "Ilmo. Sr: A Eirexa de Entrimo mereceu noutros tempos ser unha nena mimada de Cardeais, Bispos i'escritores. Agora está triste, chora, sinte morriña d'aquiles amores; por Dios faceille algún mimo, facerlle algunha caricia".

- A MELLOR FORMA DE APRECIAR ESTE FERMOSÍSIMO MONUMENTO É VISITANDOO -

Fonte: TODO ENTRIMO (Boletín Informativo Municipal).

baixalimiageres@hotmail.com
© www.baixalimiaxures.com