18 de Setembro de 1.991.
O Gobernador Civil non descarta acudir
ás forzas da orde para proceder ao erguemento de actas. O alcalde de
Lobios está disposto a consentir o boicot no erguemento de actas, "hasta
que alguén desde en riba me diga -stop-".
Varios cargos públicos a nível autonómico
pretenden entrar na escea ofrecéndose como mediadores entre os
distintos órganos do estado "algo sen sentido". Os viciños
peden a mediación do Valedor do Pobo, mentres denuncian que a empresa
pretende a negociación individual e non establecer un baremo, o que
critican os viciños ademais da falla de información en todo o proceso.
A Gobernador Civil novamente bota
balóns fora e escúdase en que non ten competencias para
paralizar o erguemento de actas (pero si para cargar policialmente se
fose necesario) e que trasladará a petición sempre que se fixese por
escrito a Dirección Xeral de Obras Hidráulicas.
Os afectados mostranse excépticos
"non quitamos nada en concreto" e que eles colaborasen para
que non se lles acuse de non facelo. Os viciños están dispostos a que
o erguemento de actas se realice porta a porta, o que demoraria moitísimo
o proceso. Ademais maniféstase que os viciños estanse radicalizando
e non permitirán o erguemento das actas.
| 22 de Setembro
de 1.991. Escrebe MARSE no Faro de Vigo: Loita pola auga...
a paus. |
|
Os viciños pelexan coa Administración
e a empresa EDP para conseguir un día mais dos que non
cotiza en bolsa: história, paisaxes e facendas.
No
transfondo deste encoro, un deses mamotretos que tanta foto
con ministro venderon á opinión pública, fican riquezas faunísticas
e medioambientais, sobre as que nengun grupo ecoloxista abriu
a boca mais da conta. O único moble a salvaguardar neste macropoyecto
raiano, foi o capital.
A empresa empéñase
en dicir que o cupo de viciños que restan por indemnizar é importante
pero non representativo. Unha vez que todos os Organismo Públicos
xa venderon e se indemnizaron con novas construccións
so manteñen a loita aquiles que verdadeiramente senten a desaparición
do seu modo vivendi. Das 445 hectares privadas que afecta o
encoro, o 87% uns 417 hectares comunais afectadas, vendéronse
a empresa no ano 1.984. Esgrime a empresa o acordo co 97% das
158 vivendas non permanentes que están afectadas polo encoro,
asi como o 69% das 68 vivendas temporais. Aúnque o responsable
de EDP Marques Seabre manifesta que entende que os viciños sintan
unha situación de desarraigo e se atopen mal aconsellados ao
seu entender. A empresa empéñase en defender a xenerosidade
coa que están a tratar aos afectados, e é radical ao sinalar
que as mulleres deses dous concellos, sábias defensoras dos
seus intereses mais primários "han acochinado á aldea,
é unha oposición violenta e esa non é a mellor forma para falar
con ese grupo de desidentes, se non buscar intermediarios válidos".
|
| 22 de Setembro
de 1.991. Escrebe MARSE no Faro de Vigo:
As mulleres da aldea,
protagonistas da loita por conservar as suas terras. |
Unha vez mais as mulleres, as mais da
Galicia eterna apegada á terra como se do seu proprio ventre
se tratase, dirixiron con mais nervo que forza todas as protestas,
nun tento deseperado e estéril por cortar o paso polos seus
cauces do progreso portugués,, necesitado neses primeiros
anos de desenvolvimentismo luso da enerxia das centrais hidroelétricas.
Estas mulleres, alleas na sua maioria o tópico rollizo e musculado
da nai galega, diron a cara e o puño polos seus fillos e a
sua facenda nos últimos meses. É o linguaxe dunha aldea desairado
que caiu en ouvidos xordos por parte dos representantes de
EDP.
"No se pode razoar con xente brava,
con estas mulleres que han abortado contínuamente todo intento
de negociación" afirma o responsábel de EDP en España
e ademais de Madrid, un feudo que queda lonxe á realidade
de Aceredo, Buscalque, A Reloeira, O Bao, algunhas das moitas
aldeas afectados.
A moitos dos afectados usurpouselles trámites
legais, orixinandolles indefensión, con infracción dos principios
constitucionais de igualdade. Mais talvez o que mais os desalenta,
é que nesta carreira sen trégua por pór en marcha canto antes
o "encoro" só se valoraron os bens afectados directamente
polo encoro, mais non se analizan as indemnizacións indirectas.
Entre esas últimas e atendendose á lei, queren os viciños
que se teña en conta conceitos contemplados coma a muda forzosa
de residéncia, gastos de viaxe por traslado familiar, transporte
de axuar e elementos, xornais perdidos, redución do patromonio
familiar, quebranto en actividades profisionais comerciais
e manuais, e un longo etcétera en que o se inclue mesmo as
relazóns de vecindade, que unha vez efectuado o traslado tamén
se perderán.
¿¿ Perguntas sen resposta
??
Nos seus argumentos recollen os viciños
moitas perguntas que ainda non obtiveron resposta ¿dónde
van habitar aquiles que se queden sen vivenda?, ¿En
que lugar seguirán traballando a agricultura, comercio, actividade
empresarial ou artesán?, ¿Quén e como
indemniza a perda da veciñanza, raices, e a imposición
de aldea transhumante que afecta aos viciños?.
|
|
| Fontes:
A Rexión, Faro de Vigo, A Voz de Galicia, Atlántico Diário, Interviu,
Nova Actualidade, Correio dá Manha, Arco Atlántico. |
